Portfolio

Hoe belangrijk is het uiterlijk van (Zwarte) Piet voor kinderen?

Het over en weer geëmmer over Zwarte Piet hoort al net zo bij Sinterklaas als pepernoten en cadeaus en wordt elk jaar heftiger. De ene partij vindt Zwarte Piet kwetsend en wil graag dat de figuur aangepast wordt. De andere groep wil dat Piet koste wat het kost zwart blijft.

 Maar wat willen de Nederlandse kinderen? Is het uiterlijk van Zwarte Piet nou echt zo belangrijk?

Pieter Jongelingschool
Het is een regenachtige decemberdag. De kinderen van de Pieter Jongelingschool in Arnhem spelen desalniettemin buiten. Op het schoolplein wordt tikkertje en verstoppertje gespeeld. Van de sinterklaassfeer is nog maar weinig over.

Zo snel gaat dat dus bij de meeste kinderen. Na 5 december is Sinterklaas weg en is het feest ook meteen afgelopen. Voor volwassenen is dat meestal iets anders. De laatste jaren begint de Zwarte Pietendiscussie al ver voor pakjesavond en gaat hij ook na 5 december nog wel even door.

Kinderen die niet geloven
Mijn onderzoek begint in groep zeven van de Pieter Jongelingschool. In deze groep zitten kinderen van de leeftijd van tien tot elf jaar. Door middel van foto’s van verschillende alternatieve Pieten geven zij aan wanneer zij Piet zien die bij Sinterklaas hoort.

Op de foto’s staan allerlei verschillende Pieten, maar er staat ook een foto van een man met een donker gekleurde huid tussen.

Omdat er mensen met een donkergekleurde huid zijn die het uiterlijk van Zwarte Piet kwetsend vinden, ben ik benieuwd of kinderen misschien ook echt een link leggen tussen Zwarte Piet en een donker persoon.

De leerlingen van groep zeven zijn erg duidelijk. Zij zien Zwarte Piet vooral als dé Piet van Sinterklaas. Voordat de desbetreffende foto van Zwarte Piet langs komt, roepen veel kinderen: ‘Ik heb nog geen echte Piet gezien!’ Alle alternatieve Pieten die de laatste jaren in het leven zijn geroepen, zijn niet echt aan hen besteed.

“Ik heb nog geen echte Piet gezien!”

Verder maakt geen enkel kind uit de groep een link tussen Zwarte Piet en een donkere man. Niemand vindt dat hij eruit ziet als Piet van Sinterklaas.

Kinderen die nog geloven
In groep twee (kinderen tussen de vier en vijf jaar) is de verwarring compleet als ze na de pauze binnenkomen. Waar ze al verbaasd zijn over een vreemd persoon voor de klas. Zijn ze, zo mogelijk, nog verbaasder dat we het over Sint en Piet hebben. Het is per slot van rekening al bijna kerst, volgens één van de kleuters.

In tegenstelling tot de kinderen van tien en elf jaar, geloven deze kinderen nog in Sinterklaas. Voor hen is het sprookje nog volop aan de gang. Zou dat in gevaar komen als het uiterlijk van Zwarte Piet veranderd?

Waarschijnlijk niet. Want volgens de kinderen uit groep twee hoeft Piet niet per se zwart te zijn. Alle andere Pieten kunnen ook prima bij Sinterklaas horen. Zelfs de Witte Piet ziet bijna de hele klas als dé Piet van de Goedheiligman.

In deze groep kiezen ze ook nul keer de donker gekleurde man. De kinderen uit groep 2 vinden het sowieso raar dat die foto ertussen staat. “Dat is gewoon een man!”, merkt één van de kleuters op.

“Dat is gewoon een man!”

Kinderen die niet meer in Sinterklaas geloven willen Piet dus over het algemeen houden zoals hij is. Voor kinderen die nog wel geloven, maakt het uiterlijk van Piet eigenlijk niet zoveel uit. Opvallend is dat als het Sinterklaasjournaal een bepaalde Piet introduceert, hij er voor de meeste (nog gelovige) kinderen meteen bij hoort.

grafiek zwarte piet

Verklaring
Volgens kindercoach Grace Meurkes komt dit verschil ook doordat de ene groep nog wel gelooft en de andere niet meer. Doordat kinderen van tien en elf jaar niet meer in Sint en Piet geloven, kijken zij er heel anders tegenaan. Zij weten hoe het in elkaar zit dus zij zullen de alternatieve Pieten ook minder snel accepteren.

De kinderen tussen de vier en vijf jaar geloven nog wel en hen kun je in principe nog van alles wijsmaken. “Kinderen van die leeftijd geloven ook nog in kabouters”, stelt Meurkes. “En als jij een ridder speelt, ben jij voor die kinderen ook echt een ridder.”

“Jonge kinderen geloven ook nog in kabouters.”

Sommige mensen zijn bang dat kinderen je herkennen als je als Roet Piet of als Witte Piet verkleed bent. Omdat je minder of geen schmink op je gezicht hebt ben je inderdaad makkelijker te herkennen. “Maar dat maakt niks uit. Dan zeggen ze gewoon dat hun vader Piet is geweest, leuk toch!”, vindt Meurkes.

Als je er een mooi verhaal van maakt vinden die kinderen het allemaal prima volgens Meurkes. “Vaders zijn ook wel eens tovenaar of ridder.”

Sinterklaasjournaal

Dat is dan ook precies wat de NTR met het Sinterklaasjournaal doet. Door de verhalen die zij verzinnen, accepteren de kinderen de alternatieve Pieten die zij aandragen. De Clowns-, Witte- en Opa Piet horen er volgens de (gelovige) kinderen allemaal bij.“Wij proberen zo goed mogelijk de maatschappelijke ontwikkelingen in onze programma’s te weerspiegelen. We willen ze niet sturen of een standpunt innemen. Deze rol willen we zo zorgvuldig mogelijk vervullen en daarom nemen wij geen deel aan de discussie”, legt Karlijn Vos, communicatieadviseur van de NTR, uit.

Conclusie
Kinderen geloven niet minder in Sinterklaas of (Zwarte) Piet als er iets aan het uiterlijk van Piet veranderd. Als er een goed verhaal omheen zit, geloven ze het bijna allemaal!

_________________________________________________________________

Wat kunnen websites en adverteerders doen tegen de gevolgen van adblockers?

De gevolgen van adblockers worden steeds duidelijker zichtbaar. Websites verliezen een aanzienlijk deel van hun inkomsten doordat internetgebruikers reclame omzeilen. Wat kunnen websites en adverteerders hier zelf aan doen?

“Reclames op het internet zijn veel te opdringerig en de gebruiker kan zelf niet filteren wat ze aan advertenties tegenkomen”, zegt Job Plas.

Dit was een reden voor Eyeo om Adblock Plus te ontwikkelen. Plas is daar senior manager.

 “Adverteerders kijken nooit naar de ervaring van internetgebruikers. Het gaat hen alleen om de inkomsten. De advertenties moeten veel minder opdringerig zijn”, stelt Plas. Volgens hem scheelt het al een hoop als er acceptabele advertenties komen.

 

Criteria voor acceptabele advertenties volgens Eyeo;

  • Niet midden in de tekst maar meer aan de zijkant van de pagina;
  • Minder inspelen op het internetgedrag van de consument dus automatisch meer privacy;
  • Minder groot en geanimeerd;
  • Minder tijdrovend. Dit geldt vooral voor advertenties die je krijgt voordat je een filmpje kijkt.

“De huidige advertenties zijn veel te opdringerig.”

Onrealistisch
Govaert Plesman, directeur van het IAB, vindt een aantal van deze criteria onrealistisch. “Advertenties zonder animaties werken natuurlijk niet. Je kunt niet alleen maar statische advertenties plaatsen.” De criteria waar advertenties aan moeten voldoen zijn volgens Plesman te strak om je aan te houden.

“AdblockPlus staat er om bekend dat zij, tegen een bepaald bedrag, sommige advertenties van bedrijven wel doorlaten. Dat is eigenlijk chantage”, stelt Plesman. Die bedrijven komen dan automatisch op de lijst met acceptabele advertenties te staan.

“Advertenties doorlaten tegen een bepaald bedrag is eigenlijk chantage!”

Betaalmuur
Een andere oplossing kan zijn dat veel diensten achter de betaalmuur verdwijnen.

Adblockgebruiker van het eerste uur Jos Specken is daar bang voor: “Je ziet steeds meer sites waar je moet betalen voor een bepaald aanbod.”

Volgens Job Plas zit dit er dik in: “Als het grootste gedeelte van de mensen op het internet adblockers gebruikt, moeten bedrijven wel innoveren. Als dit dan daadwerkelijk gebeurt zijn bedrijven als Blendle naar mijn mening goede alternatieven. Zij bieden, tegen een kleine vergoeding, artikelen aan van andere partijen.”

“Je moet voor steeds meer betalen op het internet!”

Consument
Volgens Govaert Plesman ligt de sleutel bij de consument. “Ze moeten begrijpen dat internet, mede door de advertenties, gratis is.” Het IAB wil adblockgebruikers opsporen om ze te betrekken bij dit verhaal. Doel daarvan is de consument uit te leggen waarom advertenties belangrijk zijn.

Plesman denkt dat, binnen korte termijn, veel sites anders niet meer werken als je adblockers gebruikt. “In Duitsland is het al aan de gang. Als je een adblocker hebt en je wil naar de site vanBild, kom je er niet op. Dat moeten we zien te voorkomen door de consument te bereiken.”

Boeman
Eyeo wordt vaak gezien als de grote boosdoener in dit hele verhaal. Volgens Plas ligt de rol van het bedrijf veel genuanceerder: “We betrekken andere partijen in ons proces. Met onze criteria voor acceptabele advertenties willen we graag in dialoog gaan met de adverteerders.”

_________________________________________________________________

Blog: schokkende plaatjes helpen niet

We hebben het vast allemaal voorbij zien komen. De afschuwelijke plaatjes die vanaf deze maand op tabaksproducten staan. Hiermee wil de overheid mensen afschrikken om te gaan roken of aanmoedigen om te stoppen met roken. Maar alleen gruwelijke foto’s op pakjes zetten, is niet de oplossing.

Dit zijn overigens niet de enige maatregelen die men neemt. Staatssecretaris Martin van Rijn (Volksgezondheid) wil de minimale leeftijd voor de e-sigaret opschroeven naar achttien jaar. “Met dit verbod streef ik twee doelen na: jongeren beschermen tegen de schade die e-sigaretten aan hun lichaam veroorzaken. Daarnaast wil ik voorkomen dat jongeren door deze hip gekleurde en verpakte e-sigaretten denken dat roken normaal is. Van dat idee moeten we heel snel af.”

Nu koop ik afgelopen dinsdag een nieuw pakje sigaretten, helaas krijg ik nog een oud pakje. De afschuwelijke foto’s, waar ik intussen wel benieuwd naar was, heb ik dus nog niet van dichtbij gezien. Maar nu ik eens goed naar het pakje kijk, vallen de teksten die erop staan me weer op. Teksten als ‘roken is dodelijk’ en ‘roken brengt u en anderen om u heen schade toe’, negeer ik ondertussen al. Waarom zou dit met foto’s anders zijn? Bovendien kun je er altijd voor kiezen je sigaretten in een daarvoor bestemd hoesje te bewaren, waardoor je de plaatjes niet eens meer ziet.

Het is ook niet zo dat rokers niet weten dat het ongezond is. Maar die plaatjes gaat ze niet helpen met stoppen. Nederland kan een voorbeeld nemen aan Australië. Dat land heeft de strengste tabakswet van de wereld. The Guardian meldt dat men in Australië, vanaf 2020, ongeveer 45 dollar betaalt voor een pakje sigaretten. Omgerekend is dat 29 euro! De Australiërs moeten nu al diep in de buidel tasten voor hun behoefte aan nicotine. Een pakje sigaretten kost momenteel tussen de 16 en 19 euro. Volgens de Australische overheid is deze prijsstijging de enige manier om mensen van het roken af te krijgen. Hoe afschuwelijk de plaatjes ook zijn, zo lang men hier pakjes sigaretten van ongeveer 6 euro verkoopt, zal het aantal rokers waarschijnlijk niet drastisch afnemen.

Op Twitter komen al een aantal foto’s langs van slimme winkeliers. In een aantal supermarkten verstopt men de sigaretten achter lamellen. Hierdoor kan de klant de alarmerende foto’s niet zien voordat hij of zij een pakje sigaretten koopt. Want wat je niet ziet, dat is er natuurlijk ook niet.

Wellicht is dit dan ook de reden dat men het in Nederland toch nog eens probeert met zulke foto’s. Want inderdaad; wat men niet ziet, is er niet. Dit geldt dus voor de rokers. Zo lang je niet geconfronteerd wordt met het feit dat roken ontzettend ongezond is, denk je er ook maar niet bij na.

_________________________________________________________________

‘Ik streef naar gelijkheid voor alle mensen’

Discriminatie en racisme is nog steeds een groot probleem in Nederland. Natasha Huiberts (22), kandidaat-raadslid van de PvdA Arnhem, houdt zich hier druk mee bezig. “Ik vind het onacceptabel dat er nog steeds mensen zijn die zich niet geaccepteerd voelen in onze maatschappij”, zegt Huiberts.

Rob de Haan                                      

Als voorzitter van de Jonge Socialisten Arnhem voelt Natasha Huiberts zich verantwoordelijk voor de jongeren in de Rijnstad. Ze bezoekt jongerencentra en gaat met ze in gesprek over verschillende zaken. Een onderwerp dat vaak terug komt is discriminatie. “Persoonlijk streef ik naar gelijkheid voor alle mensen. Ik bezoek veel jongerencentra en dit is vaak het eerste dat ter sprake komt. Dit geeft voor mij al aan hoe belangrijk het is hier wat aan te doen.”

Het feit dat de werkloosheid onder allochtonen drie keer zo hoog is dan bij autochtonen baart Huiberts zorgen. “De ouders van de jongeren zijn in de jaren ’70 en ’80 naar Nederland gekomen. Sindsdien wordt het probleem alleen maar erger. Het is hoog tijd om hier hard tegen op te treden.”

“Het probleem wordt alleen maar erger, we moeten hier hard tegen optreden!”

Makkelijker melden
De meeste jongeren weten niet wat ze kunnen doen als ze gediscrimineerd worden. Zelden bewandelen jongeren de weg naar het juridisch loket. Daarom wil Huiberts een speciale app ontwikkelen. Met deze app moet het makkelijker worden om melding te doen van discriminatie. “Discriminatie komt in veel facetten voor. Op de Korenmarkt zijn er bijvoorbeeld discotheken die geen Marokkanen toelaten.

“Meestal maken jongeren daar geen melding van omdat het volgens hen geen zin heeft.” Door de app hoopt Huiberts dat er meer meldingen komen wanneer er sprake is van discriminatie of racisme. Zo is er meer controle en kan men maatregelen nemen als dat nodig is. “In het geval van een discotheek zou je een lijst op kunnen stellen van clubs waar veel gediscrimineerd wordt. Het imago van de discotheek loopt dan schade op waardoor ze de volgende keer waarschijnlijk anders zullen handelen.”

De gemeente kan bedrijven waar ze mee samenwerken harder aanpakken. Er zou een regeling kunnen komen dat als de werkgever discrimineert, het contract meteen ontbonden kan worden.

Jeffrey Koorndijk
Een bekend incident is dat van Jeffrey Koorndijk. Hij stuurde een sollicitatie voor een stageplek bij een elektronicabedrijf in Arnhem. Een medewerker van het bedrijf stuurde een mail naar zijn baas dat ‘het niks is’. De medewerker onderbouwde dit door te zeggen dat Koorndijk weinig tot geen ervaring heeft met computers en dat hij ‘een donker gekleurde (neger)’ is.

Deze mail kwam per ongeluk bij Koorndijk terecht. Hierna pakte veel media het verhaal op en het hele land had het erover. “Toen ik hier over las was ik erg boos. Ik vind dit echt niet kunnen. Of er nu wel of geen sprake is van opzet, dit is duidelijk een discriminerende afwijzing. Ik vind het schandalig en schofterig”, reageert Huiberts fel.

“Ik vind het schandalig en schofterig!”

Vooroordelen
Zelf heeft Huiberts ook de nodige vooroordelen toegespeeld gekregen. Veel jeugdorganisaties reageerden verbijsterd over de kandidaatstelling van Huiberts. Ze vinden dat zij een duidelijke mening heeft over de Joodse staat. Sommigen durven zelfs te beweren dat zij een antisemiet is. Dit baseren zij op een aantal bevriende pagina’s op Facebook. Toen bleek dat Huiberts op de kandidatenlijst stond ontstond er veel ophef. “Er is al zoveel over gezegd. We focussen ons nu vooral op de gemeenteraadsverkiezingen en verder zien we het later wel.”

_________________________________________________________________

Column: Ontzettond intrigerond

 

De eerste keer dat het me opviel was bij, naar mijn mening, het opperhoofd van deze gewoonte: Robert ten Brink. Deze cupido lijkt zich van geen kwaad bewust en lijkt het ontzettond normaal te vinden.

Je begrijpt natuurlijk wel dat ik er sindsdien steeds meer op ben gaan letten. Er zijn verdacht veel mensen op de Nederlandse televisie die dezelfde gewoonte hebben. Of beperking, het is maar hoe je het bekijkt.

Ik vind het in ieder geval best vermakelijk. Als iets (niet echt) spannend is, betrap ik mezelf ook wel eens op een ‘spannond’. En als ik echt de smaak te pakken heb, is het ‘ontzettond spannond’. Maar ik ben me er wel degelijk van bewust dat ik dit doe, in mijn geval is het ook een geforceerde actie.

Maar waar komt dit in godsnaam vandaan? Want terwijl ik het dus best grappig vind, vind ik het ook verbazingwekkond. Die mensen weten toch wel dat er –end staat en hoe men dat uitspreekt?

Het valt me op dat dit vooral gebeurt bij Amsterdammers. Denk onder andere aan Robert ten Brink, Wim Kieft en Nico Dijkshoorn. Het blijft niet alleen bij woorden met –end op het eind. Nee, geregeld komen woorden als dekons, levons en ergons voorbij.

Er is niet veel bekend over dit fenomeen, maar nu heb ik wel een artikel gevonden van Marc van Oostendorp waarin hij erover praat. Hieruit blijkt inderdaad dat het vooral Amsterdammers zijn die deze neiging hebben.

Natuurlijk zijn er veel dialecten in ons land. Dus dat sommige dingen anders uitgesproken worden, is eigenlijk vrij logisch. Maar in dit geval hebben sommige van eerder genoemde mensen niet eens een accent. Dan valt het toch op als ze zo’n, ogenschijnlijk simpel woord, ineens zo gek uitspreken.

Misschien was het je nog nooit opgevallen, maar dat kan ik me haast niet voorstellen. Als je het tóch nog niet door had, zal het je nu waarschijnlijk wel vaker opvallen. In dat geval wil ik zeggen: alsjeblieft of sorry, het spijt me ontzettond!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s